Motosiklet Tutkusu Bir Bağımlılık mı ?

Bir motosiklet alırsınız. Sonra bir bakmışsınız aklınız sürekli yeni bir rotada, yeni bir ekipmanda, yeni bir yolculukta…

Hafta sonu hava durumunu herkesten önce kontrol edersiniz. Yağmur yağacaksa planları değiştirirsiniz, güneş açacaksa içinizde bir hareket başlar. Arkadaşlarınız bir akşam yemeği planlarken siz çoktan haritayı açmış, hafta sonu gidilecek virajlı yolları araştırmaya başlamışsınızdır.

Peki gerçekten neden böyleyiz?

Motosiklet tutkusu bir bağımlılık mı, yoksa zamanla hayatımızın bir parçasına dönüşen bir yaşam biçimi mi?

Bir motor alırsınız, hayatınız değişmeye başlar !

İşin ilginç tarafı, motosiklet sahibi olmadan önce hayatınız gayet normal ilerliyordur. Tatil dediğiniz şey otel rezervasyonu, hafta sonu dediğiniz şey biraz dinlenmek, ulaşım dediğiniz şey de bir yerden başka bir yere gitmektir.

Sonra motosiklet hayatınıza girer.

Bir süre sonra tatil planlarınız kilometrelerle yapılmaya başlar. Otel yerine kamp alanlarına bakarsınız. Bir şehre giderken en kısa yolu değil, en güzel virajların olduğu yolu tercih edersiniz.

Bir de harita uygulamalarında sürekli yakınlaştırıp uzaklaştırdığınız o yollar vardır. Daha önce hiç gitmediğiniz, belki adını bile bilmediğiniz bir yerdeki küçücük bir yol dikkatinizi çeker.

İşte o an başlar her şey.

Aslında sadece bir motosiklet satın almamışsınızdır. Kendinize yeni bir merak alanı, yeni bir sosyal çevre ve bambaşka bir yaşam alışkanlığı edinmişsinizdir.

Neden sürekli yeni bir yol arıyoruz?

Motosiklet kullananların ortak özelliklerinden biri de sanırım yerinde duramamak.

Bir rotadan dönersiniz, henüz yorgunluğunuz geçmeden sıradaki yolculuğu düşünmeye başlarsınız. Gittiğiniz yerin fotoğraflarına bakar, orada karşılaştığınız insanları hatırlar, yolda yaşadığınız küçük aksilikleri bile gülümseyerek anlatırsınız.

Çünkü motosikletle seyahatte sadece gidilen yer değil, oraya ulaşırken yaşananlar da önemlidir.

Bazen yanlış bir yola girersiniz ve kendinizi hiç planlamadığınız bir köyde bulursunuz. Bazen bir benzin istasyonunda tanıştığınız insanla saatlerce sohbet edersiniz. Bazen de muhteşem bir manzara görür, sırf biraz daha seyretmek için durursunuz.

Bunların hiçbiri seyahat planınızda yoktur.

Ama çoğu zaman yolculuğun en güzel anıları tam da bu plansız karşılaşmalardan çıkar.

Belki de sürekli yeni bir yol aramamızın sebebi budur. Her yol bize henüz yaşamadığımız başka bir hikâye vaat eder.

Bir de motosiklet alışverişi meselesi var!

Şimdi biraz da kendimize dürüst olalım.

Motosiklet tutkusu dediğimiz şeyin içinde azımsanmayacak bir ekipman merakı da var.

Bir kask alırsınız, sonra daha iyisini görürsünüz. Eldivenleriniz vardır ama başka bir modelin daha kullanışlı olduğunu düşünürsünüz. Mont, bot, çanta, navigasyon derken bir bakmışsınız motosikletin kendisinden daha fazla ekipmanınız olmuş.

Üstelik her yeni motosiklet modelini inceler, teknik özelliklerini ezberler, karşılaştırma videoları izlersiniz.

Motosikletinizden gayet memnunsunuzdur ama başka bir motosikletin videosunu izlerken içinizden şu cümle geçer:

"Acaba bunu da mı denesek?"

İşte burada bütün motorcuların ortak bir gülümsemesi olduğuna eminim.

Ama şaka bir yana, bu merakın da bir sınırı olmalı. Tutku, sürekli daha fazlasını satın almak değil; sahip olduğunuzla daha güzel deneyimler yaşayabilmek de demektir.

Motosiklet hayatımızın neresinde duruyor?

Bir noktadan sonra motosiklet sadece boş zamanlarımızda yaptığımız bir aktivite olmaktan çıkar.

Arkadaş çevreniz değişir. Sohbetleriniz değişir. Tatil anlayışınız değişir. Hatta bazen günlük kararlarınız bile hava durumuna göre şekillenmeye başlar.

Motorcu arkadaşlarınızla bir araya geldiğinizde sohbetin bir şekilde motosiklete dönmesi kaçınılmazdır.

"Geçen hafta nerelere gittiniz?"

"Şu yolu denediniz mi?"

"Oranın asfaltı nasıl?"

"Bir sonraki rota ne olsun?"

Bir de hiç tanımadığınız bir motorcuyla karşılaştığınızda yaşanan o küçük selamlaşma vardır. Bazen sadece başınızı sallarsınız, bazen el kaldırırsınız. Ama o kısa selamın içinde ortak bir dil vardır.

Çünkü aynı tutkuyu paylaşan insanlar, çoğu zaman birbirlerini uzun uzun anlatmadan da anlayabilir.

Peki, tutku nerede biter, tehlikeli alışkanlık nerede başlar?

İşin üzerinde durulması gereken tarafı da burası.

Motosikleti sevmek, her koşulda yola çıkmak anlamına gelmez. Kendini kanıtlamak için hız yapmak, sınırlarını sürekli zorlamak veya riskleri görmezden gelmek de tutkunun bir parçası değildir.

Aksine, gerçek bir motosiklet tutkusu beraberinde sorumluluk da getirir.

Kendi becerini bilmek, yol ve hava şartlarını değerlendirmek, uygun ekipman kullanmak, eğitim almak ve gerektiğinde yola çıkmaktan vazgeçebilmek…

Bunlar motosiklet kültürünün ayrılmaz parçalarıdır.

Çünkü önemli olan yalnızca yola çıkmak değil, sağ salim eve dönebilmektir.

Bir sonraki yolculuğa çıkabilmek için bugün doğru kararları vermek gerekir.

Motosiklet bize özgürlüğü hissettirebilir ama bu özgürlüğün sorumluluğu da bizim omuzlarımızdadır.

Bağımlılık mı, yaşam biçimi mi?

Belki de bu sorunun tek bir cevabı yok.

Bazılarımız için motosiklet hafta sonu yapılan güzel bir kaçamak. Bazılarımız içinse yıllardır hayalini kurduğu bir yaşam biçimi.

Kimimiz şehir içinde işe gidip gelirken kullanıyor, kimimiz binlerce kilometrelik yolculuklara çıkıyor. Kimimiz virajların peşinde, kimimiz yeni şehirlerin, ülkelerin ve insanların…

Ama sanırım hepimizin ortak bir noktası var:

Motosikletin üzerindeyken hayatı biraz daha yoğun yaşıyoruz.

Bazen bir virajın çıkışında gördüğümüz manzara, bazen kaskın içinde kendi kendimize yaptığımız sohbet, bazen de gün sonunda ulaştığımız küçücük bir kasaba…

Bunlar kolay kolay unutulmuyor.

Bizce motosiklet bir bağımlılık olmak zorunda değil. Doğru yaşandığında, sorumlulukla birleştiğinde insanın hayatına renk katan, ufkunu genişleten ve ona unutulmaz hikâyeler kazandıran bir yaşam biçimi.

Ve evet, bütün bunlara rağmen eve döndüğümüzde ilk yaptığımız şey yine haritayı açıp bir sonraki rotaya bakmak oluyor.

Ne yapalım, bazı sevdaların tedavisi yok!